Św. Franciszek – nasz patron
Święty Franciszek z Asyżu to patron naszej parafii i wzór prostoty, radości oraz miłości do Boga i stworzenia. Tutaj możesz poznać jego życie, odkryć krzyż św. Damiana, który odegrał ważną rolę w jego życiu, a także atrybuty, z którymi najczęściej jest przedstawiany.
Św. Franciszek (wł. Jan Bernardone) urodził się w 1181 roku w Asyżu w bogatej rodzinie kupieckiej Piotra i Joanny Bernardone. Rodzice chcieli, aby w przyszłości osiągnął stan szlachecki. Młody Jan miał beztroskie dzieciństwo, był rozrzutnym chłopcem, nie szczędził pieniędzy na uczty w gronie rówieśników i drogie stroje
W 1202 roku wziął udział w wojnie między Asyżem, a Perugią i trafił do Perskiej niewoli. W 1205 roku wyruszył do Apulli w celu zdobycia rycerskiej sławy. W wieku 23 lat Bóg doprowadził jednak do głębokiej przemiany jego serca. Usłyszawszy polecenie Chrystusa: „Franciszku, idź i odbuduj mój dom, gdyż cały popada w ruinę” wrócił do Asyżu i odrestaurował własnymi rękami kilka zniszczonych kaplic w okolicy. Wyzbył się całego majątku i stał się biedakiem proszącym o jałmużnę.
W 1208 roku w kościółku Matki Bożej Anielskiej zwanym Porcjunkulą, uświadomił sobie, że Bóg wzywa go do duchowej odnowy Kościoła. Wyrazem tego było życie w ubóstwie i wzywanie do pokuty i nawrócenia. Szybko znalazł naśladowców i założył pierwszą wspólnotę. Już w 1209 roku w Rzymie Papież Innocenty III zatwierdza regułę, która daje początek Zgromadzeniu Braci Mniejszych. W 1212 roku Franciszek zakłada kobiecy Zakon Klarysek, a 10 lat później kolejny III Zakon, obecnie nazywany Franciszkańskim Zakonem Świeckich.
Pragnąc ożywić w ludziach miłość do Jezusa, św. Franciszek stworzył pierwszą szopkę bożonarodzeniową w noc Bożego Narodzenia w Greccio w 1223 roku. We wrześniu 1224 roku modląc się na Górze Alwernii, otrzymał stygmaty. Zmarł 3 października 1226 roku w Porcjunkuli. Dwa lata po śmierci został kanonizowany przez Papieża Grzegorza IX.
Św. Franciszek pozostawił po sobie, nie tylko trzy zakony, ale również wiele pism, m. in. „Pieśń Słoneczną” i „Regułę dla Braci Mniejszych”. Jest patronem wielu zakonów, Włoch, Asyżu i Bazyleli oraz aktorów, niewidomych, pokoju, robotników, tapicerów, ubogich, więźniów i organizacji charytatywnych. W 1980 roku Papież Jan Paweł II ogłosił św. Franciszka patronem ekologów zabiegających o środowisko naturalne człowieka.
Św. Franciszek wciąż cieszy się na całym świecie powszechnym szacunkiem i sympatią. Jego wybór życia w ubóstwie i głęboka jedność z naturą sprawiają, że jest on nie tylko świętym, ale i inspiracją dla współczesnych. Duch św. Franciszka prowadzi także naszą parafię – przez drogę prostoty, otwartości i pokoju. Zapraszamy Cię do tej drogi.
Krzyż św. Damiana jest szczególnym krucyfiksem przed którym modlił się Franciszek z Asyżu w zrujnowanym kościółku San Damiano pod Asyżem. Zgodnie z tradycją to właśnie z tego krzyża Chrystus przemówił do niego słowami: „Franciszku, idź i odbuduj mój Kościół, który, jak widzisz, popada w ruinę.”
Krzyż został wykonany ok. XI w. przez nieznanego artystę. Wykonany jest w stylu bizantyjskiej ikony. Zachwyca nie tylko wyglądem, ale również głęboką symboliką.
W centrum krucyfiksu jest Jezus Chrystus - żyjący, triumfujący. Ukazany jest nie jako cierpiący, ale pełen pokoju, zwycięski nad śmiercią, triumfujący w jaśniejącej szacie. Podkreśla to chwałę Zmartwychwstania.
Na ramionach i u podstawy krzyża, wokół Chrystusa widnieje łącznie 33 postaci. Przedstawiają one uczestników sceny pasyjnej i postacie z nieba. Po bokach znajduje się Maryja, św. Jan, Magda Magdalena, Maria Kleofasowa i Setnik z Kafarnaum oraz dwie mniejsze postacie: żołnierz, który przebił bok Jezusa, Longinus i żołnierz, który poił Chrystusa octem, Stephaton. Pod krzyżem znajduje się 6 postaci , najprawdopodobniej są to patronowie Uncji: św. Jan i św. Michał oraz św. Rufina, św. Jan Chrzciciel, św. Piotr oraz św. Paweł. U góry, w okręgu ukazana jest scena Wniebowstąpienia. Jest to symbol pełni i doskonałości ofiary Jezusa Chrystusa. Ramiona oraz scenę Wniebowstąpienia okalają zastępy aniołów.
Ciemna przestrzeń wokół krzyża symbolizuje tajemnicę oraz podkreśla mistyczne znaczenie śmierci i życia wiecznego.
Obecnie krzyż św. Damiana znajduje się w klauzurze sióstr klarysek w Bazylice św. Klary w Asyżu. Dla Franciszkanów jest symbolem modlitwy, powołania i posłuszeństwa Bogu.
Św. Franciszek jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych świętych Kościoła. Rozpoznajemy go po charakterystycznych atrybutach, które opowiadają o jego życiu, wartościach i duchowym dziedzictwie.
Habit franciszkański i tonsura
Brązowy habit z kapturem oraz ścięte włosy na czubku głowy są znakiem radykalnego ubóstwa i całkowitego oddania Bogu. Prosty strój odzwierciedla styl życia oparty na pokorze i bliskości z najuboższymi.
Sznur z trzema węzłami
Zamiast pasa, św. Franciszek nosił prosty sznur z trzema węzłami. Każdy z nich symbolizuje jeden z trzech ślubów zakonnych: ubóstwo, czystość i posłuszeństwo. To konkretne przypomnienie duchowej drogi, którą wybrał.
Krucyfiks
W ikonografii często trzyma krucyfiks, który oznacza życie oparte na naśladowaniu Chrystusa. Był dla św. Franciszka nie tylko symbolem wiary, ale żywą obecnością Ukrzyżowanego. Przypomina o jego powołaniu.
Księga Ewangelii
Ewangelia nawiązuje do centrum jego duchowości i codziennych wyborów: Słowo Boże, które stało się jego drogowskazem, źródłem siły i radości. Reguła, którą napisał św. Franciszek, zaczyna się słowami: „Reguła i życie braci mniejszych to zachowywać świętą Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa”.
Stygmaty
Św. Franciszek jako pierwszy w historii otrzymał stygmaty. Były one widocznym znakiem jego mistycznej jedności z Ukrzyżowanym oraz świadectwem głębokiego współodczuwania z męką Jezusa.
Czaszka
Czaszka u stóp symbolizuje przemijalności życia i duchowej mądrości, która rodzi się ze świadomości śmierci. Św. Franciszek nazywał śmierć „siostrą” i przyjmował ją z pokojem serca.
Tau
Kształt litery greckiej „tau” był dla św. Franciszka znakiem zbawienia i Bożego błogosławieństwa. Umieszczał go w podpisach i na habitach. Tau stało się nieoficjalnym znakiem franciszkańskim.
Zwierzęta
Św. Franciszek był wyjątkowo blisko związany z całym światem przyrody, który traktował jako swoją rodzinę. Różne zwierzęta towarzyszą ascecie i każde z nich niesie ze sobą głębokie przesłanie:
- Ptaki – symbol prostoty i radości stworzenia,
- Wilk z Gubbio – obraz pojednania dobra ze złem, mocy miłości nad przemocą,
- Baranek – znak łagodności i utożsamienia z Chrystusem – Barankiem Bożym,
- Ryba – symbol wrażliwości i życia w harmonii z naturą,
- Osioł i wół – przypomnienie o pierwszej żywej szopce bożonarodzeniowej stworzonej przez świętego,
- Sarna – znak bliskości z dziką przyrodą, ufności stworzenia wobec świętości.
Msze Święte
Niedziele i święta:
godz. 7:00
godz. 8:30
godz. 10:00
godz. 11:30 – z udziałem dzieci,
godz. 13:00 – suma,
godz. 15:00 – w kaplicy szpitalnej
godz. 18:30
godz. 20:00
Dni powszednie:
godz. 6:30
godz. 8:30
godz. 18:30
Kancelaria Parafialna
Poniedziałek – kancelaria nieczynna
Wtorek – godz. 08:00 – 09:00
Środa – godz. 16:00 – 17:30
Czwartek – godz. 16:00 – 17:30
Piątek – godz. 16:00 – 17:00
Sobota – godz. 08:00 – 09:00
Niedziela – kancelaria nieczynna
Parafia pw. św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu
ul. Borowska 174
50-554 Wrocław
Jak do nas trafić